Book

Toen ik op zekere dag een tegeltje van Madurodam kocht op een rommelmarkt, wist ik niet dat dit her begin zou worden van een passie. De tegel bleek gemaakt to zijn bij de Faïence- en Tegelfabriek Westraven, de fabriek waar mijn grootvader Willem van Oostveen vele jaren werkte. Hoewel ik hem nooit gekend had, raakte ik door de verhalen die mim moeder vertelde geïnteresseerd in de historie en de producten van Westraven. Deze belangstelling bracht mij in contact met andere tegelverzamelaars en leidde uiteindelijk tot de vraag of ik een publicatie over Westraven wilde verzorgen. Deze uitdaging zorgde voor nog meer verdieping van mijn kennis en vooral veel prettige contacten met mensen die hun ervaringen met mij wilden delen. Ik voelde her als een fantastische vrijbrief om met allerlei betrokkenen in contact to treden. De historie begon to leven door alle foto's en verhalen die op tafel kwamen.
Aanvankelijk werkten bij Westraven vooral veel mensen uit de directe omgeving van de fabriek, die er sonis tot hoge leeftijd ambachtelijk bleven werken. Later kwamen er ook beginnende kunstenaars, die her werk beschouwden als een opstapje naar een zelfstandig kunstenaarsbestaan. War als rode draad opviel bij de verhalen over her werk op de fabriek was de betrokkenheid en de weemoed. Een van de oud-werknemers verwoordde her zo: `We waren geen familie, maar werkten wel als familie bij elkaar.' Maar ook de vaak lage beloning, de al dan niet gedwongen ontslagen en her verlies van ambachtelijke kennis bij koersveranderingen of moeilijke tijden kwamen in de documenten en verhalen naar boven.
Her onderzoek werd een boeiende reis door honderdvijftig jaar fabrieksgeschiedenis van een Utrechtse tegelfabriek. Veel mensen waren bereid hun kennis met mij to delen. Deze mensen wil ik van harte bedanken: Luigi Amati, Renée en Kees Bazuine, mevrouw Bosch-de Groot, Chris Dagradi, Jessica van Erkel, Henneke de Haan, Ton Hulsebos, Alie Jager, Hans de Jong, Johan Kamermans, Gerrit Knopperts, Frans Landzaat, Willem Lenssinck, mevrouw Markus-Blok, mevrouw Messer-Walstra, Martien Mol, Marianne Nijssen-Haring, Sya de Nooijer, Helly Oestreicher, de familie van Oostveen, Ger de Ree, de heer Rijken van Olst, Henri Schifferstein, Bert Schrage, Koos van der Sluys, Joop Soesbergen, mevrouw van Soest, Theo van Spanje, Henny Termaat, Hans Uijtdewilligen, Jayne Vast, Mark en Maarten van Veen, mevrouw E. Verberkmoes-Smit, Hans Verweij, Geert en Martha Vesters, Heiltje Vollmüller en het personeel van de gemeentearchieven van Delft en Utrecht. Daarnaast wil ik in het bijzonder Jan Pluis bedanken voor zijn kritische opmerkingen en enthousiasme en Inemie Gerards en Jan Gielkens voor hun redactionele steun.
Tot slot bedank ik mijn gezinsleden voor alle ruimte die ze mil' hebben gegeven our dit project tot een mooi einde to brengen.